Heldere communicatie voorkomt een hoop gedoe in de supermarkt

Eergisteren bezocht ik de plaatselijke supermarkt. Dat was geen toeval. Ik doe daar bijna dagelijks mijn boodschappen. Sinds de coronatijd verandert het beleid van dag tot dag. Begrijpelijk, de supermarkt moet namelijk snel inspelen op steeds veranderende omstandigheden: karretjes wel of niet schoonmaken, zelf een winkelwagen pakken of een wagen toegewezen krijgen, veranderende looproutes, enzovoort.

Ondertussen was ik gewend geraakt aan karretjes die los staan: je kunt ze zo pakken. Nou eergisteren niet: alles stond muurvast. Wel fijn dat ik er één kon overnemen van een mevrouw die hem net terugbracht.

De winkelwagen ontsmetten deed ik al niet meer. Ik had namelijk gemerkt dat een dergelijke actie tot grote opstoppingen leidde met als gevolg een schending van de anderhalve meterregel. Een duivels dilemma, want ontsmet je je karretje, dan loop je het risico dat iemand keurig vlak naast je wacht op het ontsmettingsmiddel. Doe je dat niet dan heb je kans dat je met een besmet karretje aan de haal gaat.

Vol goede moed ging ik toch de winkel in met mijn pas veroverde karretje. Toch maar even vragen aan een medewerker of het klopte dat alle winkelwagens weer vaststonden (ik had immers geen enkele aankondiging gezien). Inderdaad, zei de medewerker, de karretjes staan weer vast omdat geconstateerd was dat er te veel zoekraakten. Aha, vandaar.

Gedurende mijn rondje door de winkel bedacht ik dat ik totaal geen muntjes meer had. Dus toch maar even navragen. De vriendelijke winkelmedewerkster bij de zelfscankassa wist gelukkig ook van het nieuwe beleid en vertelde waar de muntjes stonden. U kunt ze zo meenemen: ze zijn gratis.

Oké, ik biecht het op: ik heb meteen een voorraadje gepakt (vijf) en mijn handen ontsmet. De kust was immers veilig: geen mens in de buurt, dus geen kans om betrapt te worden op graaien en ook geen kans op filevorming.

Grappig dat karretjes die los staan schijnen te verdwijnen en karretjes met een gratis muntje wel op de plaats van herkomst worden teruggezet. Welke diepgaande psychologische gedachte zit daarachter?

Gisteren en vandaag was ik ook bij de supermarkt. Nog steeds verwarde klanten die niet wisten dat de winkelwagentjes weer vast stonden. Gelukkig kon ik een medeklant de helpende hand bieden met de tip van de gratis muntjes.

Wat natuurlijk wel een punt van aandacht is, is de communicatie of liever gezegd het ontbreken van voldoende  communicatie. Alhoewel de winkelmedewerkers die ik sprak goed geïnformeerd waren, was ik dat als klant niet. Ook twee dagen later was er nog niets veranderd.

Bij iedere vorm van communicatie geldt steeds weer: let op je doel en je doelgroep. Wat communiceer je aan wie? In deze verwarrende coronatijden blijkt dat een goede communicatie belangrijk is, maar ook dat dit soms niet lukt. En dat leidt dan weer tot een hoop gedoe.

 

Wil je een blog laten schrijven voor je bedrijf of organisatie? Kijk dan op www.tekstbureautaal.nl voor meer informatie.

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

Not readable? Change text. captcha txt